Waar zal ik eens beginnen?

Hoi, hai, hola lieve lezers,

Ik weet niet zo goed hoe ik mijn blog moet beginnen. Het is jaren geleden dat ik heb geblogd.. Ik ben blij dat ik weer terug ben, maar weet niet zo goed waar ik moet beginnen. Lastig. Maar ik zal toch ergens moeten beginnen en dat doe ik nu. Nu, jaren later heb ik voor mezelf gekozen. Dit was niet makkelijk, ik wist niet wat en hoe ik het moest doen. Toch heb ik het gedaan op mijn manier. Soms vraag ik mezelf af of ik het anders had kunnen doen, maar dit is niet het geval. Veranderen van de scenario(‘s) in mijn hoofd om te zien hoe het had kunnen gaan, nee, dat is hoe ik het had gewild. Ik had geen andere keus, niet iedereen snapt het of wil het snappen. Hoe het was gegaan als ik de dingen eerlijk aan de neus van mijn ouders had gehangen? Niet zo best. Heb honderd keer de moed bij elkaar moeten sparen om het te vertellen en helaas kwam het er niet één keer van. Er was iets wat mij tegenhield, angst? Angst om buiten gesloten te worden, uitgescholden, afgestoten en misschien nog erger? Dood? Nee daar geloof ik niet in, dat zou nooit gebeuren. Dat weet ik honderd procent zeker. In mijn nieuwe omgeving wordt er vaak gevraagd hoe weet je dat zo zeker? Mijn ouders houden van mij dat weet ik. Ze hadden alleen gewild dat er niet over mij zou worden gepraat. Dat is wat altijd belangrijk was. Belangrijker dan het geluk van jouw dochter vroeg ik mij wel eens af. Blijkbaar wel. Maar goed. Ik kon niet anders dan een brief achterlaten en weg gaan. Ik zie en spreek mijn ouders niet meer. Ik mis mijn ouders wel. Heel erg zelfs. In het begin wilde ik geen contact, omdat ik er niet sterk genoeg voor was. Een maand of twee later ging ik stap voor stap kleine berichtjes sturen omdat ik ze miste en wilde weten hoe het met ze ging. Helaas, geen reacties. In het begin kon ik het snappen, omdat ik dat ook niet wilde en zij ook de situatie moesten accepteren en dingen moesten verwerken. We zijn nu een hele tijd verder.. Eind november kreeg ik een appje van mijn moeder dat ze zou appen als ze tijd had we zijn nu bijna twee maanden verder en dat was het laatste berichtje die ik heb gekregen. Mijn zusjes? Nope niets, één zusje heeft mij overal geblokkeerd en de andere reageert niet. Zij steunden en accepteerden mij. Misschien was het de manier hoe ik weg ging, maar zij weten ook heel erg goed dat dit niet anders kon. Zij wisten dat ik weg wilde. Ik kon echt niet anders. Nu vragen jullie je misschien af wat was er dan? Ik was samen met een vrouw. Duidelijk denk ik voor velen of niet? Met mijn komaf, geloof en het cultuur was het een no go. Nu blijkt mijn vriendin man te zijn, dus zij is een hij. Ik hou van hem en hield van haar. Geen moment dat ik heb getwijfeld aan mijn liefde voor hem. Mijn familie en oude omgeving denkt dat ik lesbisch ben. Vind ik niet erg, want ja ik val ook op vrouwen en zij was mijn eerste vriendin en nu mijn vriend. Ik heb alles moeten opgeven omdat ik altijd aan andere mensen moest denken, ik moest stiekem audities doen, stiekem improvisatietheater, stiekem schrijven en liegen om naar een voorstelling te gaan, omdat anders andere mensen zouden gaan roddelen. Wat is er mis met toneel spelen? Wat had het uitgemaakt dat ik had geacteerd? Wat maakte het überhaupt uit dat ik naar een voorstelling ging? Was het zo erg voor de rest van de gemeenschap geweest als ik mijn dromen achterna was gegaan? Was het een wereldramp? Waarom vinden mensen het belangrijk om over de kinderen van anderen te praten en niet naar zichzelf of hun eigen kinderen te kijken? De liefde heb ik niet opgegeven en ben ik mijn hart gaan volgen. Dat heb ik niet opgegeven voor andere mensen. Daar ben ik trots op. Het is zoals het is, het is zoals het is gegaan. Ik kan het niet mooier maken. Ik kan het niet veranderen.

Liefs, ❤

2 thoughts

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s